1. Віно — глумлівае, сікера — шалёная; і кожны, хто захапляецца імі, неразумны.
  2. Пагроза царовая — нібы рык ільва: хто дражніць яго, той грэшыць супроць самога сябе.
  3. Гонар чалавеку — ухіліцца ад свары; а хто любіць сварыцца — неразумны.
  4. Гультай зімою не арэ; жабруе летам — і няма нічога.
  5. Помыслы ў сэрцы ў чалавека — глыбокія воды, але чалавек разумны вычэрпвае іх.
  6. Многія хваляць чалавека за мілажальнасьць, а хто знойдзе чалавека надзейнага?
  7. Праведнік ходзіць у сваёй беспахібнасьці: шчасныя дзеці ягоныя пасьля яго!
  8. Цар, які сядзіць на троне правасудзьдзя, разганяе вачыма сваімі ўсё ліхое.
  9. Хто можа сказаць: «я ачысьціў сэрца сваё, я чысты ад грэху майго?»
  10. Дваякія шалі, дваякая мера, і тое і другое — агідныя Госпаду.
  11. Можна пазнаць нават падлетка па занятках ягоных: ці чыстыя і ці правільныя ўчынкі ягоныя?
  12. Вуха, якое чуе, і вока, якое бачыць — і тое і другое стварыў Гасподзь.
  13. Ня любі спаць, каб табе не зьбяднець; расплюшчы вочы твае, і будзеш удосыць есьці хлеб.
  14. «Дрэнна, дрэнна», кажа пакупнік; а як адыдзе — хваліцца.
  15. Ёсьць золата і шмат жэмчугу, але найкаштоўнейшы посуд — вусны разумныя.
  16. Вазьмі вопратку ягоную, бо ён паручыўся за чужога; за незнаёмага вазьмі зь яго заклад.
  17. Салодкі чалавеку хлеб, набыты няпраўдаю; але пасьля — рот ягоны пяском напоўніцца.
  18. Намеры набываюць пэўнасьць праз нараду, і пасьля нарады вядзі вайну.
  19. Хто абгаворвае, той раскрывае таямніцы, і хто шырока разьзяўляе рот, з тым не вадзіся.
  20. Хто ліхасловіць бацьку свайго і сваю маці, таго сьветач патухне сярод глыбокае цемры.
  21. Спадчына, сьпешна захопленая напачатку, ня будзе дабраславёная пазьней.
  22. Не кажы: «я адплачу табе за зло»; даверся Госпаду, і Ён ахавае цябе.
  23. Агідныя Госпаду — дваякія гіры, і дваякія шалі — не дабро.
  24. Ад Госпада кіруюцца крокі чалавека; а чалавеку як зьведаць дарогу сваю?
  25. Сетка чалавеку — неадумна даваць зарок, і пасьля зароку — абдумваць.
  26. Мудры цар расьцярушыць бязбожных і паверне на іх кола.
  27. Сьветач Гасподні — дух чалавека, які вывярае ўсе глыбіні сэрца.
  28. Ласка і праўда ахоўваюць цара, і на ласцы ён трымае свой трон.
  29. Слава юнакоў — сіла іхняя, а акраса старых — сівізна.
  30. Раны ад удараў — лечаць ад зла, і ўдары, якія пранікаюць усярэдзіну чэрава.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/bel/20/20/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016