1. Εγώ είμαι ο άνθρωπος, όστις είδον θλίψιν από της ράβδου του θυμού αυτού.
  2. Με ώδήγησε και έφερεν εις σκότος και ουχί εις φως.
  3. Ναι, κατ' εμού εστράφη· κατ' εμού έστρεψε την χείρα αυτού όλην την ημέραν.
  4. Επαλαίωσε την σάρκα μου και το δέρμα μου· συνέτριψε τα οστά μου.
  5. Ωικοδόμησε κατ' εμού και με περιεκύκλωσε χολήν και μόχθον.
  6. Με εκάθισεν εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιωνίους.
  7. Με περιέφραξε, διά να μη εξέλθω· εβάρυνε τας αλύσεις μου.
  8. Έτι και όταν κράζω και αναβοώ, αποκλείει την προσευχήν μου.
  9. Περιέφραξε με πελεκητούς λίθους τας οδούς μου, εστρέβλωσε τας τρίβους μου.
  10. Έγεινεν εις εμέ άρκτος ενεδρεύουσα, λέων εν αποκρύφοις.
  11. Παρέτρεψε τας οδούς μου και με κατεσπάραξε, με κατέστηαεν ηφανισμένην.
  12. Ενέτεινε το τόξον αυτού και με έστησεν ως σκοπόν εις βέλος.
  13. Ενέπηξεν εις τα νεφρά μου τα βέλη της φαρέτρας αυτού.
  14. Έγεινα γέλως εις πάντα τον λαόν μου, άσμα αυτών όλην την ημέραν.
  15. Με εχόρτασε πικρίαν· με εμέθυσεν αψίνθιον.
  16. Και συνέτριψε τους οδόντας μου με χάλικας· με εκάλυψε με σποδόν.
  17. Και απέσπρωξα, από ειρήνης την ψυχήν μου· ελησμόνησα το αγαθόν.
  18. Και είπα, Απωλέσθη η δύναμίς μου και η ελπίς μου υπό του Κυρίου.
  19. Ενθυμήθητι την θλίψιν μου και την έξωσίν μου, το αψίνθιον και την χολήν.
  20. Η ψυχή μου ενθυμείται ταύτα ακαταπαύστως και είναι τεταπεινωμένη εν εμοί.
  21. Τούτο ανακαλώ εις την καρδίαν μου, όθεν έχω ελπίδα·
  22. Έλεος του Κυρίου είναι, ότι δεν συνετελέσθημεν, επειδή δεν εξέλιπον οι οικτιρμοί αυτού.
  23. Ανανεόνονται εν ταις πρωΐαις· μεγάλη είναι η πιστότης σου.
  24. Ο Κύριος είναι η μερίς μου, είπεν η ψυχή μου· διά τούτο θέλω ελπίζει επ' αυτόν.
  25. Αγαθός ο Κύριος εις τους προσμένοντας αυτόν, εις την ψυχήν την εκζητούσαν αυτόν.
  26. Καλόν είναι και να ελπίζη τις και να εφησυχάζη εις την σωτηρίαν του Κυρίου.
  27. Καλόν εις τον άνθρωπον να βαστάζη ζυγόν εν τη νεότητι αυτού.
  28. Θέλει κάθησθαι κατά μόνας και σιωπά, επειδή ο Θεός επέβαλε φορτίον επ' αυτόν.
  29. Θέλει βάλει το στόμα αυτού εις το χώμα, ίσως ήναι ελπίς.
  30. Θέλει δώσει την σιαγόνα εις τον ραπίζοντα αυτόν· θέλει χορτασθή από ονειδισμού.
  31. Διότι ο Κύριος δεν απορρίπτει εις τον αιώνα·
  32. Αλλ' εάν και θλίψη, θέλει όμως και οικτειρήσει κατά το πλήθος του ελέους αυτού.
  33. Διότι δεν θλίβει εκ καρδίας αυτού ουδέ καταθλίβει τους υιούς των ανθρώπων.
  34. Το να καταπατή τις υπό τους πόδας αυτού πάντας τους δεσμίους της γης.
  35. Το να διαστρέφη κρίσιν ανθρώπου κατέναντι του προσώπου του Υψίστου·
  36. Το να αδική άνθρωπον εν τη δίκη αυτού· ο Κύριος δεν βλέπει ταύτα.
  37. Τις λέγει τι και γίνεται, χωρίς να προστάξη αυτό ο Κύριος;
  38. Εκ του στόματος του Υψίστου δεν εξέρχονται τα κακά και τα αγαθά;
  39. Διά τι ήθελε γογγύσει άνθρωπος ζων, άνθρωπος, διά την ποινήν της αμαρτίας αυτού;
  40. Ας ερευνήσωμεν τας οδούς ημών και ας εξετάσωμεν και ας επιστρέψωμεν εις τον Κύριον.
  41. Ας υψώσωμεν τας καρδίας ημών και τας χείρας προς τον Θεόν τον εν τοις ουρανοίς, λέγοντες,
  42. Ημαρτήσαμεν και απεστατήσαμεν· συ δεν μας συνεχώρησας.
  43. Περιεκάλυψας με θυμόν και κατεδίωξας ημάς· εφόνευσας, δεν εφείσθης.
  44. Εκάλυψας σεαυτόν με νέφος, διά να μη διαβαίνη η προσευχή ημών.
  45. Μας έκαμες σκύβαλον και βδέλυγμα εν μέσω των λαών.
  46. Πάντες οι εχθροί ημών ήνοιξαν το στόμα αυτών εφ' ημάς.
  47. Φόβος και λάκκος ήλθον εφ' ημάς, ερήμωσις και συντριμμός.
  48. Ρύακας υδάτων καταβιβάζει ο οφθαλμός μου διά τον συντριμμόν της θυγατρός του λαού μου.
  49. Ο οφθαλμός μου σταλάζει και δεν σιωπά, διότι δεν έχει άνεσιν,
  50. Εωσού ο Κύριος διακύψη και ίδη εξ ουρανού.
  51. Ο οφθαλμός μου καταθλίβει την ψυχήν μου, εκ πασών των θυγατέρων της πόλεώς μου.
  52. Οι εχθρευόμενοί με αναιτίως με εκυνήγησαν ακαταπαύστως ως στρουθίον.
  53. Έκοψαν την ζωήν μου εν τω λάκκω και έρριψαν λίθον επ' εμέ.
  54. Τα ύδατα επλημμύρησαν υπεράνω της κεφαλής μου· είπα, Απερρίφθην.
  55. Επεκαλέσθην το όνομά σου, Κύριε, εκ λάκκου κατωτάτου.
  56. Ήκουσαν την φωνήν μου· μη κλείσης το ωτίον σου εις τον στεναγμόν μου, εις την κραυγήν μου.
  57. Επλησίασας καθ' ην ημέραν σε επεκαλέσθην· είπας, Μη φοβού.
  58. Εδίκασας, Κύριε, την δίκην της ψυχής μου· ελύτρωσας την ζωήν μου.
  59. Είδες, Κύριε, το προς εμέ άδικον· κρίνον την κρίσιν μου.
  60. Είδες πάσας τας εκδικήσεις αυτών, πάντας τους διαλογισμούς αυτών κατ' εμού.
  61. Ήκουσαν, Κύριε, τον ονειδισμόν αυτών, πάντας τους διαλογισμούς αυτών κατ' εμού·
  62. Τους λόγους των επανισταμένων επ' εμέ και τας μελέτας αυτών κατ' εμού όλην την ημέραν.
  63. Ιδέ, όταν κάθηνται και όταν σηκόνωνται· εγώ είμαι το άσμα αυτών.
  64. Κάμε, Κύριε, εις αυτούς ανταπόδοσιν κατά τα έργα των χειρών αυτών.
  65. Δος εις αυτούς πώρωσιν καρδίας, την κατάραν· σου επ' αυτούς.
  66. Καταδίωξον εν οργή και αφάνισον αυτούς υποκάτωθεν των ουρανών του Κυρίου.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/ell/25/03/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016