1. Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł:
  2. Kto dawne szczęście mi wróci, czas, kiedy Bóg mnie osłaniał, gdy świecił mi lampą nad głową?
  3. Z Jego światłem kroczyłem w ciemności,
  4. gdym lata jesienne przeżywał, gdy Bóg osłaniał mój namiot.
  5. Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, gdy moi chłopcy mnie otaczali,
  6. nogi w mleku kąpałem, oliwa płynęła ze skały.
  7. Gdy z bramy miasta wyszedłem, zająłem miejsce na placu,
  8. widząc mnie usuwali się młodzi, starcy z miejsc powstawali,
  9. książęta kończyli swą mowę i ręce kładli na ustach.
  10. Szlachetny głos się uciszał, do podniebienia język przywierał;
  11. ucho chwaliło mnie, słysząc, a oko godziło się, patrząc.
  12. Bo ratowałem biednego przed możnym, sierotę, co nie miał pomocy.
  13. Nędzarze składali mi dzięki i serce wdowy radowałem.
  14. Zdobiła mnie dotąd uczciwość, prawość mi płaszczem, zawojem.
  15. Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi.
  16. Dla biednych stałem się ojcem, pomagałem w sporze i nieznajomemu,
  17. rozbijałem szczękę łotrowi i wydzierałem mu łupy z zębów.
  18. Myślałem: Skończę w rodzinie, będę miał dni niby piasku;
  19. zapuszczę korzenie nad wodą, konary me rosa w noc zwilży;
  20. cześć moja bez przerwy świeża, jak łuk, co stale jest giętki.
  21. Cierpliwie mnie przecież słuchają, w milczeniu przyjmują mą radę;
  22. po mnie już nikt nie przemawia, tak moja mowa w nich wsiąka;
  23. wyczekują mnie jak deszczu, otwarli usta jak na wody wiosenne.
  24. Uśmiecham się do nich — nie wierzą, nie dają zniknąć pogodzie mej twarzy.
  25. Drogę wyznaczam, przewodzę, przebywam jak król wśród żołnierzy, jak ktoś, kto smutnych pociesza.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/18/29/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2017