Друзья, за все время, что занимаюсь этим проектом (15 год пошёл), я не просил с его страниц о какой-либо личной нужде.

Но сегодня, я прошу вас молиться о чуде.

8.5 часов назад (20.02 17:00MSK) мою жену госпитализировали, на 24 недели беременности. Врачи говорят, что в ближайшие сутки они ожидают, что мы потеряем ребенка. И с их же слов, тут только если чудо произойдёт (но они не особо верят в чудеса и обнадёживать нас не хотят).

Я никогда не обращал внимания, на рассказы о чудесах, ибо мы верим в Него не потому, что он творит их или нет. Но сегодня, я прошу вас молить Господа, чтоб Он свершил чудо и явил себя в данной ситуации. Чтоб он укрепил мою супругу дал здоровье ей и малышу, и дал принять нам Его решение, каким бы оно не было.

Я верю, в то, что Господь, для исцеления призывает нас молиться друг-за-другу, и по молитве праведных многое происходит.

Да будет наш Господь Бог и Спаситель, за всё прославлен!

// Леонид. Администратор, проекта Библия Онлайн.

~~

Благослови, душа моя, Господа, и вся внутренность моя — святое имя Его.

Благослови, душа моя, Господа и не забывай всех благодеяний Его.

Он прощает все беззакония твои, исцеляет все недуги твои; избавляет от могилы жизнь твою, венчает тебя милостью и щедротами…

  1. Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów!
  2. Śpiewajcie Mu i grajcie Mu, rozpowiadajcie wszystkie Jego cuda!
  3. Szczyćcie się Jego świętym imieniem; niech się weseli serce szukających Pana!
  4. Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, szukajcie zawsze Jego oblicza!
  5. Pamiętajcie o cudach, które On zdziałał, o Jego znakach i sądach ust Jego,
  6. potomstwo Abrahama, Jego słudzy, synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
  7. On, Jahwe, jest naszym Bogiem: Jego wyroki obejmują świat cały.
  8. Na wieki pamięta o swoim przymierzu, obietnicę dał dla tysiąca pokoleń.
  9. Zawarł je z Abrahamem i przysięgę dał Izaakowi,
  10. ustanowił dla Jakuba jako prawo, dla Izraela jako wieczne przymierze,
  11. mówiąc: Dam tobie ziemię Kanaan na waszą własność dziedziczną.
  12. Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej,
  13. i wędrowali od szczepu do szczepu, z jednego królestwa do drugiego ludu,
  14. nikomu nie pozwolił ich uciskać i z ich powodu karał królów:
  15. Nie dotykajcie moich pomazańców i prorokom moim nie czyńcie krzywdy!
  16. Potem przywołał głód na ziemię i odebrał cały zapas chleba.
  17. Wysłał przed nimi człowieka: Józefa sprzedano jako niewolnika.
  18. Kajdanami ścisnęli jego nogi, w żelazo zakuli jego szyję,
  19. aż się spełniła jego przepowiednia i słowo Pańskie dało mu świadectwo.
  20. Posłał król, by uwolnić go, i władca ludów, aby go wyzwolić.
  21. Ustanowił go panem nad swoim domem i władcą nad całą swoją posiadłością,
  22. by według swej myśli pouczał jego dostojników a jego starszyznę uczył mądrości.
  23. Wówczas Izrael wkroczył do Egiptu, Jakub był gościem w kraju Chama.
  24. Licznie rozmnożył swój naród, uczynił go mocniejszym od jego wrogów.
  25. Ich to serce odmienił, ażeby znienawidzili lud Jego i wobec Jego sług postępowali zdradziecko.
  26. Wtedy posłał sługę swojego, Mojżesza, i Aarona, którego sobie wybrał.
  27. Oni okazali w Egipcie Jego znaki i cuda w krainie Chama.
  28. Zesłał ciemności i nastał mrok, lecz nie przestrzegali słów Jego.
  29. W krew zamienił ich wody i pozabijał ich ryby.
  30. Od żab się zaroiła ich ziemia, [nawet] w komnatach ich królów.
  31. Rzekł, i robactwo się zjawiło, komary w całym ich kraju.
  32. Zesłał im grad zamiast deszczu i ogień palący na ich ziemię.
  33. Poraził im winorośle i figowce i drzewa połamał w ich kraju.
  34. Rzekł, i nadciągnęła szarańcza, niezliczone mnóstwo świerszczy.
  35. Pożarły one całą trawę w ich kraju i zjadły płody na ich roli.
  36. Pobił wszystkich pierworodnych w ich ziemi, pierwociny całej ich siły.
  37. A tamtych wyprowadził ze srebrem i złotem i nie było słabego w Jego pokoleniach.
  38. Egipcjanie byli radzi z ich wyjścia, bo lęk ich ogarnął przed nimi.
  39. Chmurę rozpostarł jako osłonę i ogień, by świecił wśród nocy.
  40. Prosili i przywiódł przepiórki, i nasycił ich chlebem z nieba.
  41. Rozdarł skałę i spłynęła woda, popłynęła w pustyni jak rzeka.
  42. Pamiętał bowiem o swym świętym słowie, [danym] Abrahamowi, słudze swojemu.
  43. I wyprowadził lud swój wśród radości, wśród wesela — swoich wybranych.
  44. I darował im ziemie narodów, i zawładnęli owocem pracy ludów,
  45. by strzegli Jego przykazań i prawa zachowywali. Alleluja.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/19/105/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2018