1. Nad rzekami Babilonu — tam myśmy siedzieli i płakali, kiedyśmy wspominali Syjon.
  2. Na topolach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy.
  3. Bo tam żądali od nas pieśni ci, którzy nas uprowadzili, pieśni radości ci, którzy nas uciskali: Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni syjońskich!
  4. Jakże możemy śpiewać pieśń Pańską w obcej krainie?
  5. Jeruzalem, jeśli zapomnę o tobie, niech uschnie moja prawica!
  6. Niech język mi przyschnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.
  7. Przypomnij, Panie, synom Edomu, dzień Jeruzalem, kiedy oni mówili: Burzcie, burzcie — aż do jej fundamentów!
  8. Córo Babilonu, niszczycielko, szczęśliwy, kto ci odpłaci za zło, jakie nam wyrządziłaś!
  9. Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije o skałę twoje dzieci.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/19/137/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2017