1. Dawidowy. Wystąp, Panie, przeciw tym, co walczą ze mną, uderz na moich napastników!
  2. Pochwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc.
  3. Rzuć włócznią i toporem na moich prześladowców; powiedz mej duszy: Jam twoim zbawieniem.
  4. Niech się zmieszają i niech się zawstydzą ci, co na życie me czyhają; niech się cofną zawstydzeni ci, którzy zamierzają mi szkodzić.
  5. Niech będą jak plewy na wietrze, gdy będzie ich gnał anioł Pański.
  6. Niech droga ich będzie ciemna i śliska, gdy anioł Pański będzie ich ścigał.
  7. Bez przyczyny bowiem zastawili na mnie sieć swoją, bez przyczyny dół kopią dla mnie.
  8. Niech przyjdzie na nich zagłada niespodziana, a sidło, które zastawili, niech ich pochwyci; niechaj sami wpadną w dół, który wykopali.
  9. A moja dusza będzie radować się w Panu, będzie się weselić z Jego ratunku.
  10. Wszystkie moje kości powiedzą: Któż, o Panie, podobny do Ciebie, który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego, z mocy grabieżcy — biedaka i nędzarza.
  11. Powstają fałszywi świadkowie, pytają o to, czego nie wiem.
  12. Płacili mi złem za dobro, czyhali na moje życie.
  13. A ja, gdy chorowali, wór przywdziewałem, umartwiałem się postem i moja modlitwa wracała do mojego łona,
  14. jak po stracie przyjaciela czy brata. Chodziłem jak w żałobie po matce sczerniały i pochylony.
  15. Lecz kiedy się chwieję, z radością się zbiegają, przeciwko mnie się schodzą obcy, których nie znałem, szarpią mnie bez przerwy,
  16. napastują i szydzą ze mnie, zgrzytając przeciw mnie zębami.
  17. Jak długo, Panie, będziesz na to patrzeć? Wyrwij moje życie tym, co ryczą, lwom — moje jedyne dobro!
  18. Będę składał Ci dzięki w wielkim zgromadzeniu, będę Cię chwalił wśród licznego ludu.
  19. Niech wrogowie zakłamani nie cieszą się ze mnie; nienawidzący mnie bez powodu mrugają oczami.
  20. Bo nie mówią o tym, co służy pokojowi, a dla spokojnych w kraju obmyślają zdradliwe plany.
  21. I otwierają przeciw mnie swe usta, wołają: Ha, ha, ha, widzieliśmy na własne oczy!
  22. Widziałeś, Panie, zatem nie milcz, o Panie, nie bądź ode mnie daleko!
  23. Przebudź się, wystąp w obronie mego prawa, w mojej sprawie, mój Boże i Panie!
  24. Osądź mnie, Panie, Boże mój, w Twej sprawiedliwości; niech się nie cieszą oni nade mną.
  25. Niech nie pomyślą w swym sercu: Ha, tegośmy chcieli! Niechaj nie powiedzą: Otośmy go pożarli.
  26. Niech się zmieszają i wszyscy razem zawstydzą, co się cieszą z moich nieszczęść; niech się okryją wstydem i wzgardą, którzy przeciwko mnie się podnoszą.
  27. A sprzyjający mej sprawie niech się radują i cieszą, i mówią zawsze: Wielki jest Pan, który chce pomyślności swojego sługi.
  28. A język mój będzie głosił Twoją sprawiedliwość i nieustannie Twą chwałę.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/19/35/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016