1. Przystępny byłem dla tych, co o Mnie nie dbali, tym, którzy Mnie nie szukali, dałem się znaleźć. Mówiłem: « Oto jestem, jestem! » do narodu, który nie wzywał mego imienia.
  2. Codziennie wyciągałem ręce do ludu buntowniczego i niesfornego, który postępował drogą zła, ze swoimi zachciankami.
  3. To lud, co Mnie pobudzał do gniewu bez ustanku a bezczelnie, składając ofiary w gajach i paląc kadzidło na cegłach,
  4. przebywając w grobowcach i spędzając noce w zakamarkach, jedząc wieprzowe mięso i nieczyste potrawy z sosem w swych misach.
  5. To lud, który mówił: «Odejdź, nie przystępuj do mnie, bo uczyniłbym cię poświęconym». To wywołuje dym w moich nozdrzach, ogień płonący przez cały dzień.
  6. Oto mam przed sobą zapisane wszystko. Nie spocznę, dopóki im nie odpłacę, ‹a odpłacę im pełną miarą›
  7. za ich winy i za winy ich ojców, za wszystkie razem, mówi Pan, za to, że palili kadzidło na górach i znieważali Mnie na pagórkach. Wymierzę im należność za uczynki przedtem wyliczone — pełną miarą.
  8. Tak mówi Pan: Gdy znajdzie się dojrzały sok w winnych jagodach, mówią «Nie niszczyć ich, bo to błogosławieństwo». Podobnie uczynię przez wzgląd na moje sługi, aby nie zniszczyć wszystkiego.
  9. Z Jakuba wywiodę potomstwo, z Judy — dziedzica mych gór. Moi wybrani odziedziczą krainę i moi słudzy mieszkać tam będą.
  10. Stanie się Saron pastwiskiem dla trzody, a dolina Akor — wygonem dla bydła, na korzyść mego ludu, co Mnie poszukuje.
  11. Lecz was, którzy porzucacie Pana, zapominacie o mojej świętej górze, nakrywacie stół na cześć Gada i napełniacie czarkę wina na cześć Meniego,
  12. was przeznaczam pod miecz; wszyscy padniecie w rzezi, ponieważ wołałem, a nie odpowiedzieliście, przemawiałem, a nie słuchaliście. Dopuściliście się zła w moich oczach i wybraliście to, co Mi się nie podoba.
  13. Dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto moi słudzy jeść będą, a wy będziecie łaknąć. Oto moi słudzy pić będą, a wy będziecie cierpieć pragnienie. Oto moi słudzy weselić się będą, a wy będziecie wstyd odczuwać.
  14. Oto moi słudzy śpiewać będą z radości serdecznej, a wy jęczeć będziecie z bólu serdecznego i zawodzić będziecie zgnębieni na duchu.
  15. Pozostawicie swe imię moim wybranym na przekleństwo: ‹ Tak niechaj cię zabije Pan Bóg! › Sługom zaś moim nadadzą inne imię.
  16. Kto w kraju zechce cię pobłogosławić, wypowie swe błogosławieństwo przez Boga prawdy. Kto w kraju będzie przysięgał, przysięgać będzie na Boga wiernego; bo dawne udręki pójdą w zapomnienie i będą zakryte przed mymi oczami.
  17. Albowiem oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą.
  18. Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele i z jej ludu — radość.
  19. Rozweselę się z Jerozolimy i rozraduję się z jej ludu. Już się nie usłyszy w niej odgłosów płaczu ni krzyku narzekania.
  20. Nie będzie już w niej niemowlęcia, mającego żyć tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swych lat; bo najmłodszy umrze jako stuletni, a nie osiągnąć stu lat będzie znakiem klątwy.
  21. Zbudują domy i mieszkać w nich będą, zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce.
  22. Nie będą budować, żeby kto inny zamieszkał, nie będą sadzić, żeby kto inny się karmił. Bo na wzór długowieczności drzewa będzie długowieczność mego ludu; i moi wybrani długo używać będą tego, co uczynią ich ręce.
  23. Nie będą się trudzić na próżno ani płodzić dzieci na zgubę, bo plemieniem błogosławionych przez Pana są oni sami, i potomkowie ich wraz z nimi.
  24. I będzie tak, iż zanim zawołają, Ja im odpowiem; oni jeszcze mówić będą, a Ja już wysłucham.
  25. Wilk i baranek paść się będą razem; lew też będzie jadał słomę jak wół; a wąż będzie miał proch ziemi jako pokarm. Zła czynić nie będą ani zgubnie działać na całej świętej mej górze — mówi Pan.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/23/65/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016