1. Przebiegnijcie ulice Jerozolimy, zobaczcie, zbadajcie i przeszukajcie jej place, czy znajdziecie kogoś, czy będzie tam ktokolwiek, kto by postępował sprawiedliwie, szukał prawdy, a przebaczę jej.
  2. A gdy mówią: Na życie Pana!, z pewnością przysięgają kłamliwie.
  3. Panie! Czyż oczy Twoje nie są zwrócone ku temu, co prawdziwe? Dotknąłeś ich klęską — nic sobie z tego nie robili, zagładą — nie chcieli przyjąć pouczenia. Skamieniało ich oblicze bardziej niż skała, i nie nawrócili się.
  4. Ja zaś powiedziałem sobie: To tylko prostacy postępują nierozsądnie, bo nie znają drogi Pana, obowiązków wobec swego Boga.
  5. Może pójdę więc do ludzi wybitnych i będę mówił do nich. Ci bowiem znają drogę Pańską, obowiązki wobec swego Boga. Lecz oni także pokruszyli jarzmo, potargali więzy.
  6. Dlatego wypadnie na nich lew z lasu, wilk stepowy posieje wśród nich spustoszenie. Pantera będzie czyhać przy ich miastach; każdy, kto z nich wyjdzie, będzie rozszarpany. Pomnożyły się bowiem ich grzechy i liczne są ich odstępstwa.
  7. Dlaczego mam ci okazać łaskę? Synowie twoi opuścili Mnie i przysięgali na tych, co nie są bogami. Nasyciłem ich, a oni popełniali cudzołóstwo, zbierali się w domu nierządu.
  8. Stali się wyuzdani i nieokiełznani niby konie: każdy rży do żony bliźniego swego.
  9. Czy mam ich za to nie karać — wyrocznia Pana — i nad narodem, jak ten, i nie dokonać zemsty?
  10. Wejdźcie na tarasy jej winnicy i zniszczcie, lecz nie dokonujcie zupełnej zagłady. Usuńcie jej odrośla, bo nie należą one do Pana.
  11. Albowiem sprzeniewierzył Mi się zupełnie dom Izraela i dom Judy — wyrocznia Pana.
  12. Zaparli się Pana i powiedzieli: On nic nie znaczy. Nie spotka nas żadne nieszczęście, nie zaznamy miecza ani głodu.
  13. Prorocy są tylko wiatrem i brak w nich słowa Pańskiego. Dlatego to mówi Pan, Bóg Zastępów: To im się stanie,
  14. ponieważ w ten sposób mówili. Oto uczynię słowa moje ogniem w twoich ustach, a lud ten drewnem, które ogień pochłonie.
  15. Oto na was sprowadzę naród z daleka, domu Izraela — wyrocznia Pana. Jest to naród niepokonany, naród starożytny, naród, którego języka nie znasz ani nie rozumiesz, co mówi.
  16. Jego kołczan jest niby grób otwarty, wszyscy mężowie są bohaterami.
  17. Pochłonie twoje żniwa i twój chleb, pochłonie twoje córki i twoich synów, pochłonie twoje owce i twoje bydło, pochłonie twoje winnice i twoje drzewa figowe. Zniszczy orężem twoje miasta warowne, w których ty pokładasz nadzieję.
  18. Lecz nawet w tych dniach — wyrocznia Pana — nie dokonam całkowitej zagłady.
  19. A gdy powiecie: Za co uczynił nam Pan, Bóg nasz, to wszystko? Wtedy powiesz im: Podobnie jak wy opuściliście Mnie i służyliście obcym bogom we własnym kraju, tak samo będziecie służyć obcym w ziemi, która do was nie należy.
  20. Głoście to w domu Jakuba i obwieśćcie to w Judzie:
  21. Słuchajcież tego, narodzie nierozumny i bezmyślny, co ma oczy, a nie widzi, uszy, a nie słyszy.
  22. Nie boicie się Mnie — wyrocznia Pana — nie drżycie przede Mną, który ustanowiłem wydmy jako brzeg morski, jako granicę wieczną i nieprzekraczalną? Szaleją morskie fale, lecz bezsilnie, huczą bałwany, lecz się nie mogą dalej posunąć.
  23. Naród ten ma serce oporne i buntownicze; stają się oni odszczepieńcami i odchodzą.
  24. Nie powiedzieli w swych sercach: Chcemy bać się Pana, Boga naszego, który daje w swoim czasie deszcz wczesny i późny, który zapewnia nam ustalone tygodnie żniw.
  25. Wasze grzechy to zniweczyły, a wasze występki pozbawiły was dobrobytu.
  26. Bo są w narodzie moim przewrotni, co splatają sieć jak łowca ptaków, zastawiają sidło, łowią ludzi.
  27. Jak klatka pełna jest ptaków, tak domy ich przepełnione są oszustwem: w ten sposób stają się oni wielkimi i bogatymi,
  28. otyłymi i ociężałymi, a także prześcigają się w nieprawości. Nie przestrzegają sprawiedliwości — sprawiedliwości wobec sierot, by doznały pomyślności, nie bronią sprawy ubogich.
  29. Czy za to mam nie karać — wyrocznia Pana — lub się nie pomścić nad takim, jak ten, narodem?
  30. Obrzydliwość i zgroza dzieją się w kraju.
  31. Prorocy przepowiadają kłamliwie, kapłani nauczają na własną rękę, a lud mój to lubi. I cóż uczynicie, gdy kres tego nadejdzie?

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/24/05/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2017