1. Rzekł On do mnie: Synu człowieczy, stań na nogi. Będę do ciebie mówił.
  2. I wstąpił we mnie duch, ‹gdy do mnie mówił›, i postawił mnie na nogi; potem słuchałem Tego, który do mnie mówił.
  3. Powiedział mi: Synu człowieczy, posyłam cię do synów Izraela, do ludu buntowników, którzy Mi się sprzeciwili. Oni i przodkowie ich występowali przeciwko Mnie aż do dnia dzisiejszego.
  4. To ludzie o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach; posyłam cię do nich, abyś im powiedział: Tak mówi Pan Bóg.
  5. A oni czy będą słuchać, czy też zaprzestaną — są bowiem ludem opornym — przecież będą wiedzieli, że prorok jest wśród nich.
  6. A ty, synu człowieczy, nie bój się ich ani się nie lękaj ich słów, nawet gdyby wokół ciebie były osty i ciernie i gdybyś się znalazł wśród skorpionów. Nie obawiaj się ich słów ani się nie lękaj ich twarzy, bo to lud oporny.
  7. Przekażesz im moje słowa: czy będą słuchać, czy też zaprzestaną, bo przecież są buntownikami.
  8. Ty więc, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam.
  9. Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi.
  10. Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/26/02/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016