1. Biada miastu krwawemu! Całe kłamliwe i grabieży pełne, a nie ustaje rabunek.
  2. Trzask biczów i głos turkotu kół, i konie galopujące, i szybko jadące rydwany.
  3. Jeźdźcy szturmujący, i połysk mieczy, i lśnienie oszczepów. I mnóstwo poległych, i moc trupów, i bez końca ciał martwych… tak że o zwłoki ich się potykają.
  4. Skutkiem mnóstwa nierządów ladacznicy pełnej wdzięku, władczyni czarów, która uwodziła narody swymi nierządami, a plemiona swoimi czarami;
  5. Oto Ja przeciw tobie! — wyrocznia Pana Zastępów! — i podniosę twe szaty na oblicze twoje, i ukażę narodom twą nagość, a królestwom — twą sromotę.
  6. I rzucę na ciebie obrzydliwości, i zelżę ciebie, i wystawię cię na widowisko.
  7. I każdy, kto cię ujrzy, oddali się od ciebie, i zawoła: Spustoszona Niniwa! Któż ulituje się nad nią? Gdzie mam szukać pocieszycieli dla ciebie?
  8. Czyżeś lepsza niż No-Amon, które osiadło między rzekami — wody dokoła niego — a wałem jego było morze i wody jego murem.
  9. Kusz był jego siłą i Egipt; i nie miało ono granic. Put i Libijczycy nieśli ci pomoc.
  10. Lecz i ono w niewolę poszło — na wygnanie; nawet niemowlęta jego roztrzaskiwano na rogach wszystkich ulic; o jego zaś najznakomitszych rzucano losy i wszystkich jego dostojników zakuto w kajdany.
  11. Także i ty upojona będziesz i zamroczona; również ty będziesz szukała ochrony przed wrogiem.
  12. Wszystkie warownie twoje — to drzewa figowe z wczesnymi owocami; gdy się je potrząśnie, wpadną do ust spożywającego.
  13. Oto lud twój: kobiety pośród ciebie; nieprzyjaciołom twoim staną otworem bramy twego kraju; ogień strawi twoje zawory.
  14. Naczerp wody na czas twojego oblężenia. Umocnij twoje szańce. Wejdź w błoto i ugniataj glinę; weź formę ceglaną.
  15. Tam pochłonie cię ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jak szarańcza; rozmnóż się jak chrząszcz, rozmnóż się jak konik polny.
  16. Rozmnożyłaś swoich kupców ponad gwiazdy niebios; szarańcza wykluje się z oprzędu i uleci.
  17. Stróże twoi jak szarańcza, a twoi urzędnicy jak mnóstwo koników polnych, które osiadają na murach w czasie zimna; wschodzi słońce, a odlatują, i nie wiadomo, gdzie ich miejsce.
  18. Drzemią pasterze twoi, ‹królu asyryjski›; zasnęli twoi mocarze — lud twój rozproszył się po górach, i nie ma, kto by go zgromadził.
  19. Nie ma lekarstwa na twoją klęskę, nieuleczalna jest twoja rana. Wszyscy, którzy usłyszą wieść o tobie, w dłonie klaskać będą nad tobą; bo na kogóż nie przechodziła wciąż twoja niegodziwość?

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/pol/34/03/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016