1. Bir süre sonra, «Baban hasta» diye Yusufa haber geldi. Yusuf iki oğlu Manaşşeyle Efrayimi yanına alıp yola çıktı.
  2. Yakupa, «Oğlun Yusuf geliyor» diye haber verdiler. İsrail kendini toparlayıp yatağında oturdu.
  3. Yusufa, «Her Şeye Gücü Yeten Tanrı Kenan ülkesinde, Luzda bana görünerek beni kutsadı» dedi,
  4. «Bana, ‹Seni verimli kılacak, çoğaltacağım› dedi, ‹Soyundan birçok ulus doğuracağım. Senden sonra bu ülkeyi sonsuza dek mülk olarak senin soyuna vereceğim.›
  5. «Ben Mısıra gelmeden önce burada doğan iki oğlun benim sayılır. Efrayimle Manaşşe benim için Rubenle Şimon gibidir.
  6. Onlardan sonra doğacak çocuklar senin olsun. Efrayimle Manaşşeden onlara miras geçecek.
  7. Ben Paddandan dönerken Rahel Kenan ülkesinde, Efrata varmadan yolda yanımda öldü. Çok üzüldüm, onu orada Efrata -Beytleheme- giden yolun kenarına gömdüm.»
  8. İsrail, Yusufun oğullarını görünce, «Bunlar kim?» diye sordu.
  9. Yusuf, «Oğullarım» diye yanıtladı, «Tanrı onları bana Mısırda verdi.» İsrail, «Lütfen onları yanıma getir, kutsayayım» dedi.
  10. İsrailin gözleri yaşlılıktan zayıflamıştı, göremiyordu. Yusuf oğullarını onun yanına götürdü. Babası onları öpüp kucakladı.
  11. Sonra Yusufa, «Senin yüzünü göreceğimi hiç sanmıyordum» dedi, «Ama işte Tanrı bana soyunu bile gösterdi.»
  12. Yusuf oğullarını babasının kucağından alıp onun önünde yere kapandı.
  13. Sonra Efrayimi sağına alarak İsrailin sol eline, Manaşşeyi soluna alarak İsrailin sağ eline yaklaştırdı.
  14. İsrail ellerini çapraz olarak uzattı, sağ elini küçük olan Efrayimin, sol elini Manaşşenin başına koydu. Oysa ilkin Manaşşe doğmuştu.
  15. Sonra Yusufu kutsayarak şöyle dedi: «Atalarım İbrahimin, İshakın hizmet ettiği,Bugüne dek yaşamım boyunca bana çobanlık eden Tanrı,
  16. Beni bütün kötülüklerden kurtaran melek bu gençleri kutsasın!Adım ve atalarım İbrahimle İshakın adları bu gençlerle yaşasın!Yeryüzünde çoğaldıkça çoğalsınlar.»
  17. Yusuf, babasının sağ elini Efrayimin başına koyduğunu görünce, bundan hoşlanmadı. Babasının elini Efrayimin başından kaldırıp Manaşşenin başına koymak istedi.
  18. «Baba, öyle değil» dedi, «İlkin Manaşşe doğdu. Sağ elini onun başına koy.»
  19. Ancak babası bunu istemedi. «Biliyorum oğlum, biliyorum» dedi, «Manaşşe de büyük bir halk olacak. Ama küçük kardeşi daha büyük bir halk olacak, soyundan birçok ulus doğacak.»
  20. O gün onları kutsayarak şöyle dedi: «İsrailliler, ‹Tanrı seni Efrayim ve Manaşşe gibi yapsın›Diyerek sizin adınızla kutsayacaklar.» Böylece Yakup Efrayimi Manaşşenin önüne geçirdi.
  21. İsrail Yusufa, «Ben ölmek üzereyim» dedi, «Tanrı sizinle olacak. Sizi atalarınızın toprağına geri götürecek.
  22. Sana kardeşlerinden bir pay fazla veriyorum; onu Amorlular'dan kılıcımla, yayımla aldım.»

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/tur/01/48/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016