1. Saulun ölümünden sonra Amaleklilere karşı kazandığı zaferden dönen Davut Ziklakta iki gün kaldı.
  2. Üçüncü gün, Saulun ordugahından giysileri yırtılmış, başı toz toprak içinde bir adam geldi. Adam Davuta yaklaşınca önünde yere kapandı.
  3. Davut, «Nereden geliyorsun?» diye sordu. Adam, «İsrail ordugahından kaçıp kurtuldum» dedi.
  4. Davut, «Ne oldu? Bana anlat» dedi. Adam askerlerin savaş alanından kaçtığını, birçoğunun düşüp öldüğünü, Saulla oğlu Yonatanın da ölüler arasında olduğunu anlattı.
  5. Davut, kendisine haberi veren genç adama, «Saulla oğlu Yonatanın öldüğünü nereden biliyorsun?» diye sordu.
  6. Genç adam şöyle yanıtladı: «Bir rastlantı sonucu Gilboa Dağındaydım. Saul mızrağına dayanmıştı. Atlılarla savaş arabaları ona doğru yaklaşıyordu.
  7. Saul arkasına dönüp beni görünce seslendi. Ben de, ‹Buyrun, buradayım› dedim.
  8. «Saul, ‹Sen kimsin?› diye sordu. «Ben bir Amalekliyim› diye yanıtladım.
  9. «Saul, ‹Ne olur üstüme var ve beni öldür!› dedi, ‹Çünkü çektiğim acılardan kurtulmak istiyorum.›
  10. Bu yüzden varıp onu öldürdüm. Çünkü yere düştükten sonra yaşayamayacağını biliyordum. Başındaki taçla kolundaki bileziği aldım ve onları buraya, efendime getirdim.»
  11. Bunun üzerine Davutla yanındakiler giysilerini yırttılar.
  12. Kılıçtan geçirilen Saul, oğlu Yonatan ve RABbin halkı olan İsrailliler için akşama dek yas tutup ağladılar, oruç tuttular.
  13. Davut, kendisine haber getiren genç adama, «Nerelisin?» diye sordu. Adam, «Ben yabancıyım, bir Amaleklinin oğluyum» dedi.
  14. Davut, «RABbin meshettiği kişiye el kaldırıp onu yok etmekten korkmadın mı?» diye sordu.
  15. Sonra adamlarından birini çağırıp, «Git, öldür onu!» diye buyurdu. Böylece adam Amalekliyi vurup öldürdü.
  16. Davut Amalekliye, «Kanından sen kendin sorumlusun» demişti, «Çünkü ‹RABbin meshettiği kişiyi ben öldürdüm› demekle kendine karşı ağzınla tanıklıkta bulundun.»
  17. Davut Saulla oğlu Yonatan için ağıt yaktı.
  18. Sonra Yaşar Kitabında yazılan Yay adındaki ağıtın Yahuda halkına öğretilmesini buyurdu:
  19. «Ey İsrail, senin yüceliğin yüksek tepelerinde yok oldu!Güçlüler nasıl da yere serildi!
  20. Haberi ne Gata duyurun,Ne de Aşkelon sokaklarında yayın.Öyle ki, ne Filistlilerin kızları sevinsin,Ne de sünnetsizlerin kızları coşsun.
  21. Ey Gilboa dağları,Üzerinize ne çiy ne de yağmur düşsün.Ürün veren tarlalarınız olmasın.Çünkü güçlünün kalkanı,Bir daha yağ sürülmeyecek olan Saulun kalkanıOrada bir yana atıldı!
  22. Yonatanın yayı yere serilmişlerin kanından,Yiğitlerin bedenlerinden hiç geri çekilmedi.Saulun kılıcı hiç boşa savrulmadı.
  23. Saulla Yonatan tatlı ve sevimliydiler,Yaşamda da ölümde de ayrılmadılar.Kartallardan daha çevik,Aslanlardan daha güçlüydüler.
  24. Ey İsrail kızları!Sizi al renkli, süslü giysilerle donatan,Giysinizi altın süslerle bezeyen Saul için ağlayın!
  25. Güçlüler nasıl da yere serildi savaşta!Yonatan senin yüksek tepelerinde ölü yatıyor.
  26. Senin için üzgünüm, kardeşim Yonatan.Benim için çok değerliydin.Sevgin kadın sevgisinden daha üstündü.
  27. Güçlüler nasıl da yere serildi!Savaş silahları yok oldu!»

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/tur/10/01/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016