1. «Göklerin Egemenliği, sabah erkenden bağında çalışacak işçi aramaya çıkan toprak sahibine benzer.
  2. Adam, işçilerle günlüğü bir dinara anlaşıp onları bağına gönderdi.
  3. «Saat dokuza doğru tekrar dışarı çıktı, çarşı meydanında boş duran başka adamlar gördü.
  4. Onlara, ‹Siz de bağa gidip çalışın. Hakkınız neyse, veririm› dedi, onlar da bağa gittiler. «Öğleyin ve saat üçe doğru yine çıkıp aynı şeyi yaptı.
  5. Saat beşe doğru çıkınca, orada duran başka işçiler gördü. Onlara, ‹Neden bütün gün burada boş duruyorsunuz?› diye sordu.
  6. «Kimse bize iş vermedi ki› dediler. «Onlara, ‹Siz de bağa gidin, çalışın› dedi.
  7. «Akşam olunca, bağın sahibi kâhyasına, ‹İşçileri çağır› dedi. ‹Sonuncudan başlayarak ilkine kadar, hepsine ücretlerini ver.›
  8. «Saat beşe doğru işe başlayanlar gelip kâhyadan birer dinar aldılar.
  9. İlk başlayanlar gelince daha çok alacaklarını sandılar, ama onlara da birer dinar verildi.
  10. Paralarını alınca bağ sahibine söylenmeye başladılar:
  11. ‹En son çalışanlar yalnız bir saat çalıştı› dediler. ‹Ama onları günün yükünü ve sıcağını çeken bizlerle bir tuttun!›
  12. «Bağ sahibi onlardan birine şöyle karşılık verdi: ‹Arkadaş, sana haksızlık etmiyorum ki! Seninle bir dinara anlaşmadık mı?
  13. Hakkını al, git! Sana verdiğimi sonuncuya da vermek istiyorum.
  14. Kendi paramla istediğimi yapmaya hakkım yok mu? Yoksa cömertliğimi kıskanıyor musun?›
  15. «İşte böylece sonuncular birinci, birinciler de sonuncu olacak.»
  16. İsa Yeruşalime giderken, yolda on iki öğrencisini bir yana çekip onlara özel olarak şunu söyledi: «Şimdi Yeruşalime gidiyoruz. İnsanoğlu, başkâhinlerin ve din bilginlerinin eline teslim edilecek, onlar da Onu ölüm cezasına çarptıracaklar.
  17. Onunla alay etmeleri, kamçılayıp çarmıha germeleri için Onu öteki uluslara teslim edecekler. Ne var ki O, üçüncü gün dirilecek.»
  18. O sırada Zebedi oğullarının annesi oğullarıyla birlikte İsaya yaklaştı. Önünde yere kapanarak kendisinden bir dileği olduğunu söyledi.
  19. İsa kadına, «Ne istiyorsun?» diye sordu. Kadın, «Buyruk ver, senin egemenliğinde bu iki oğlumdan biri sağında, biri solunda otursun» dedi.
  20. «Siz ne dilediğinizi bilmiyorsunuz» diye karşılık verdi İsa. «Benim içeceğim kâseden siz içebilir misiniz?» «Evet, içebiliriz» dediler.
  21. İsa onlara, «Elbette benim kâsemden içeceksiniz» dedi, «Ama sağımda ya da solumda oturmanıza izin vermek benim elimde değil. Babam bu yerleri belirli kişiler için hazırlamıştır.»
  22. Bunu işiten on öğrenci iki kardeşe kızdılar.
  23. Ama İsa onları yanına çağırıp şöyle dedi: «Bilirsiniz ki, ulusların önderleri onlara egemen kesilir, ileri gelenleri de ağırlıklarını hissettirirler.
  24. Sizin aranızda böyle olmayacak. Aranızda büyük olmak isteyen, ötekilerin hizmetkârı olsun.
  25. Aranızda birinci olmak isteyen, ötekilerin kulu olsun.
  26. Nitekim İnsanoğlu, hizmet edilmeye değil, hizmet etmeye ve canını birçokları için fidye olarak vermeye geldi.»
  27. Erihadan ayrılırlarken büyük bir kalabalık İsanın ardından gitti.
  28. Yol kenarında oturan iki kör, İsanın oradan geçmekte olduğunu duyunca, «Ya Rab, ey Davut Oğlu, halimize acı!» diye bağırdılar.
  29. Kalabalık onları azarlayarak susturmak istediyse de onlar, «Ya Rab, ey Davut Oğlu, halimize acı!» diyerek daha çok bağırdılar.
  30. İsa durup onları çağırdı. «Sizin için ne yapmamı istiyorsunuz?» diye sordu.
  31. Onlar da, «Ya Rab, gözlerimiz açılsın» dediler.
  32. İsa onlara acıdı, gözlerine dokundu. O anda yeniden görmeye başladılar ve O'nun ardından gittiler.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/tur/40/20/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016