1. İsa, «Size doğrusunu söyleyeyim» diye devam etti, «Burada bulunanlar arasında, Tanrı Egemenliğinin güçlü biçimde gerçekleştiğini görmeden ölümü tatmayacak olanlar var.»
  2. Altı gün sonra İsa, yanına yalnız Petrus, Yakup ve Yuhannayı alarak yüksek bir dağa çıktı. Onların gözü önünde İsanın görünümü değişti.
  3. Giysileri göz kamaştırıcı bir beyazlığa büründü; yeryüzünde hiçbir çamaşırcının erişemeyeceği bir beyazlıktı bu.
  4. O anda Musayla İlyas öğrencilere göründü. İsayla konuşuyorlardı.
  5. Petrus İsaya, «Rabbî, burada bulunmamız ne iyi oldu! Üç çardak kuralım: Biri sana, biri Musaya, biri de İlyasa» dedi.
  6. Ne söyleyeceğini bilmiyordu. Çünkü çok korkmuşlardı.
  7. Bu sırada bir bulut gelip onlara gölge saldı. Buluttan gelen bir ses, «Sevgili Oğlum budur, Onu dinleyin!» dedi.
  8. Öğrenciler birden çevrelerine baktılar, ama bu kez yanlarında İsadan başka kimseyi göremediler.
  9. Dağdan inerlerken İsa, İnsanoğlu ölümden dirilmeden orada gördüklerini hiç kimseye söylememeleri için onları uyardı.
  10. Bu uyarıya uymakla birlikte kendi aralarında, «Ölümden dirilmek ne demek?» diye tartışıp durdular.
  11. İsaya, «Din bilginleri neden önce İlyasın gelmesi gerektiğini söylüyorlar?» diye sordular.
  12. O da onlara şöyle dedi: «Gerçekten de önce İlyas gelir ve her şeyi yeniden düzene koyar. Ama nasıl oluyor da İnsanoğlunun çok acı çekeceği ve hiçe sayılacağı yazılmıştır?
  13. Size şunu söyleyeyim, İlyas geldi bile, onun hakkında yazılmış olduğu gibi, ona yapmadıklarını bırakmadılar.»
  14. Öteki öğrencilerin yanına döndüklerinde, onların çevresinde büyük bir kalabalığın toplandığını, birtakım din bilginlerinin onlarla tartıştığını gördüler.
  15. Kalabalık İsayı görünce büyük bir şaşkınlığa kapıldı ve koşup Onu selamladı.
  16. İsa öğrencilerine, «Onlarla ne tartışıyorsunuz?» diye sordu.
  17. Halktan biri Ona, «Öğretmenim» diye karşılık verdi, «Dilsiz bir ruha tutulan oğlumu sana getirdim.
  18. Ruh onu nerede yakalarsa yere çarpıyor. Çocuk ağzından köpükler saçıyor, dişlerini gıcırdatıyor ve kaskatı kesiliyor. Ruhu kovmaları için öğrencilerine başvurdum, ama başaramadılar.»
  19. İsa onlara, «Ey imansız kuşak!» dedi. «Sizinle daha ne kadar kalacağım? Size daha ne kadar katlanacağım? Çocuğu bana getirin!»
  20. Çocuğu kendisine getirdiler. Ruh, İsayı görür görmez çocuğu şiddetle sarstı; çocuk yere düştü, ağzından köpükler saçarak yuvarlanmaya başladı.
  21. İsa çocuğun babasına, «Bu hal çocuğun başına geleli ne kadar oldu?» diye sordu. «Küçüklüğünden beri böyle» dedi babası.
  22. «Üstelik ruh onu öldürmek için sık sık ateşe, suya attı. Elinden bir şey gelirse, bize yardım et, halimize acı!»
  23. İsa ona, «Elimden gelirse mi? İman eden biri için her şey mümkün!» dedi.
  24. Çocuğun babası hemen, «İman ediyorum, imansızlığımı yenmeme yardım et!» diye feryat etti.
  25. İsa, halkın koşuşup geldiğini görünce kötü ruhu azarlayarak, «Sana buyuruyorum, dilsiz ve sağır ruh, çocuğun içinden çık ve ona bir daha girme!» dedi.
  26. Bunun üzerine ruh bir çığlık attı ve çocuğu şiddetle sarsarak çıktı. Çocuk ölü gibi hareketsiz kaldı, öyle ki oradakilerin birçoğu, «Öldü!» diyordu.
  27. Ama İsa elinden tutup kaldırınca, çocuk ayağa kalktı.
  28. İsa eve girdikten sonra öğrencileri özel olarak Ona, «Biz kötü ruhu neden kovamadık?» diye sordular.
  29. İsa onlara, «Bu tür ruhlar ancak duayla kovulabilir» yanıtını verdi.
  30. Oradan ayrılmış, Celile bölgesinden geçiyorlardı. İsa hiç kimsenin bunu bilmesini istemiyordu.
  31. Öğrencilerine öğretirken şöyle diyordu: «İnsanoğlu, insanların eline teslim edilecek ve öldürülecek, ama öldürüldükten üç gün sonra dirilecek.»
  32. Onlar bu sözleri anlamıyor, İsaya soru sormaktan da korkuyorlardı.
  33. Kefarnahuma vardılar. Eve girdikten sonra İsa onlara, «Yolda neyi tartışıyordunuz?» diye sordu.
  34. Hiç birinden ses çıkmadı. Çünkü yolda aralarında kimin en büyük olduğunu tartışmışlardı.
  35. İsa oturup Onikileri yanına çağırdı. Onlara şöyle dedi: «Birinci olmak isteyen en sonuncu olsun, herkesin hizmetkârı olsun.»
  36. Küçük bir çocuğu alıp orta yere dikti, sonra onu kucağına alarak onlara şöyle dedi: «Böyle bir çocuğu benim adım uğruna kabul eden, beni kabul etmiş olur. Beni kabul eden de beni değil, beni göndereni kabul etmiş olur.»
  37. Yuhanna Ona, «Öğretmenim» dedi, «Senin adınla cin kovan birini gördük, ama bizi izleyenlerden olmadığı için ona engel olmaya çalıştık.»
  38. «Ona engel olmayın!» dedi İsa. «Çünkü benim adımla mucize yapıp da ardından beni kötüleyecek kimse yoktur.
  39. Bize karşı olmayan, bizden yanadır.
  40. Size doğrusunu söyleyeyim, Mesihe ait olduğunuz için sizlere bir bardak su veren ödülsüz kalmayacaktır.»
  41. «Kim bana iman eden bu küçüklerden birini günaha düşürürse, boynuna kocaman bir değirmen taşı geçirilip denize atılması kendisi için daha iyi olur.
  42. Eğer elin günah işlemene neden olursa, onu kes. Tek elle yaşama kavuşman, iki elle sönmez ateşe, cehenneme gitmenden iyidir.
  43. Eğer ayağın günah işlemene neden olursa, onu kes. Tek ayakla yaşama kavuşman, iki ayakla cehenneme atılmandan iyidir.
  44. Eğer gözün günah işlemene neden olursa, onu çıkar at. Tanrının Egemenliğine tek gözle girmen, iki gözle cehenneme atılmandan iyidir.
  45. ‹Oradakileri kemiren kurt ölmez, Yakan ateş sönmez.›
  46. Çünkü herkes ateşle tuzlanacaktır.
  47. Tuz yararlıdır. Ama tuz tuzluluğunu yitirirse, bir daha ona nasıl tat verebilirsiniz? İçinizde tuz olsun ve birbirinizle barış içinde yaşayın!»

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/tur/41/09/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2016