1. Bundan sonra İsa, Celile -Taberiye- Gölünün karşı yakasına geçti.
  2. Ardından büyük bir kalabalık gidiyordu. Çünkü hastalar üzerinde yaptığı mucizeleri görmüşlerdi.
  3. İsa dağa çıkıp orada öğrencileriyle birlikte oturdu.
  4. Yahudilerin Fısıh Bayramı yakındı.
  5. İsa başını kaldırıp büyük bir kalabalığın kendisine doğru geldiğini görünce Filipusa, «Bunları doyurmak için nereden ekmek alalım?» diye sordu.
  6. Bu sözü onu denemek için söyledi, aslında kendisi ne yapacağını biliyordu.
  7. Filipus Ona şu yanıtı verdi: «Her birinin bir lokma yiyebilmesi için iki yüz dinarlık ekmek bile yetmez.»
  8. Öğrencilerinden biri, Simun Petrusun kardeşi Andreas, İsaya dedi ki, «Burada beş arpa ekmeğiyle iki balığı olan bir çocuk var. Ama bu kadar adam için bunlar nedir ki?»
  9. İsa, «Halkı yere oturtun» dedi. Orası çayırlıktı. Böylece halk yere oturdu. Yaklaşık beş bin erkek vardı.
  10. İsa ekmekleri aldı, şükrettikten sonra oturanlara dağıttı. Balıklardan da istedikleri kadar verdi.
  11. Herkes doyunca İsa öğrencilerine, «Artakalan parçaları toplayın, hiçbir şey ziyan olmasın» dedi.
  12. Onlar da topladılar. Yedikleri beş arpa ekmeğinden artakalan parçalarla on iki sepet doldurdular.
  13. Halk, İsanın yaptığı mucizeyi görünce, «Gerçekten dünyaya gelecek olan peygamber budur» dedi.
  14. İsa onların gelip kendisini kral yapmak üzere zorla götüreceklerini bildiğinden tek başına yine dağa çekildi.
  15. Akşam olunca öğrencileri göle indiler.
  16. Bir tekneye binerek gölün karşı yakasındaki Kefarnahuma doğru yol aldılar. Karanlık basmış, İsa henüz yanlarına gelmemişti.
  17. Güçlü bir rüzgar estiğinden göl kabarmaya başladı.
  18. Öğrenciler üç mil kadar kürek çektikten sonra, İsanın gölün üstünde yürüyerek tekneye yaklaştığını görünce korktular.
  19. Ama İsa, «Korkmayın, benim!» dedi.
  20. Bunun üzerine Onu tekneye almak istediler. O anda tekne gidecekleri kıyıya ulaştı.
  21. Ertesi gün, gölün karşı yakasında kalan halk, önceden orada sadece bir tek tekne bulunduğunu, İsanın kendi öğrencileriyle birlikte bu tekneye binmediğini, öğrencilerinin yalnız gittiklerini anladı.
  22. Rabbin şükretmesinden sonra halkın ekmek yediği yerin yakınına Taberiyeden başka tekneler geldi.
  23. Halk, İsanın ve öğrencilerinin orada olmadığını görünce teknelere binerek Kefarnahuma, İsayı aramaya gitti.
  24. Onu gölün karşı yakasında buldukları zaman, «Rabbî, buraya ne zaman geldin?» diye sordular.
  25. İsa şöyle yanıt verdi: «Size doğrusunu söyleyeyim, doğaüstü belirtiler gördüğünüz için değil, ekmeklerden yiyip doyduğunuz için beni arıyorsunuz.
  26. Geçici yiyecek için değil, sonsuz yaşam boyunca kalıcı yiyecek için çalışın. Bunu size İnsanoğlu verecek. Çünkü Baba Tanrı Ona bu onayı vermiştir.»
  27. Onlar da şunu sordular: «Tanrının istediği işleri yapmak için ne yapmalıyız?»
  28. İsa, «Tanrının işi Onun gönderdiği kişiye iman etmenizdir» diye yanıt verdi.
  29. Bunun üzerine, «Görüp sana iman etmemiz için nasıl bir belirti gerçekleştireceksin? Ne yapacaksın?» dediler.
  30. «Atalarımız çölde man yediler. Yazılmış olduğu gibi, ‹Yemeleri için onlara gökten ekmek verdi.»
  31. İsa onlara dedi ki, «Size doğrusunu söyleyeyim, gökten ekmeği size Musa vermedi, gökten size gerçek ekmeği Babam verir.
  32. Çünkü Tanrının ekmeği, gökten inen ve dünyaya yaşam verendir.»
  33. Onlar da, «Efendimiz, bizlere her zaman bu ekmeği ver!» dediler.
  34. İsa, «Yaşam ekmeği Benim. Bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden hiçbir zaman susamaz» dedi.
  35. «Ama ben size dedim ki, ‹Beni gördünüz, yine de iman etmiyorsunuz.›
  36. Babanın bana verdiklerinin hepsi bana gelecek ve bana geleni asla kovmam.
  37. Çünkü kendi isteğimi değil, beni gönderenin isteğini yerine getirmek için gökten indim.
  38. Beni gönderenin isteği, bana verdiklerinden hiçbirini yitirmemem, son gün hepsini diriltmemdir.
  39. Çünkü Babamın isteği, Oğulu gören ve Ona iman eden herkesin sonsuz yaşama kavuşmasıdır. Ben de böylelerini son günde dirilteceğim.»
  40. «Gökten inmiş olan ekmek Benim» dediği için Yahudiler Ona karşı söylenmeye başladılar.
  41. «Yusuf oğlu İsa değil mi bu?» diyorlardı. «Annesini de, babasını da tanıyoruz. Şimdi nasıl oluyor da, ‹Gökten indim› diyor?»
  42. İsa, «Aranızda söylenmeyin» dedi.
  43. «Beni gönderen Baba bir kimseyi bana çekmedikçe, o kimse bana gelemez. Bana geleni de son günde dirilteceğim.
  44. Peygamberlerin yazdığı gibi, ‹Tanrı onların hepsine kendi yollarını öğretecektir.› Babayı işiten ve Ondan öğrenen herkes bana gelir.
  45. Bu, bir kimsenin Babayı gördüğü anlamına gelmez. Babayı sadece Tanrıdan gelen görmüştür.
  46. Size doğrusunu söyleyeyim, iman edenin sonsuz yaşamı vardır.
  47. Yaşam ekmeği Benim.
  48. Atalarınız çölde man yediler, yine de öldüler.
  49. Gökten inen öyle bir ekmek var ki, ondan yiyen ölmeyecek.
  50. Gökten inmiş olan diri ekmek Benim. Bu ekmekten yiyen sonsuza dek yaşayacak. Dünyanın yaşamı uğruna vereceğim ekmek de benim bedenimdir.»
  51. Bunun üzerine Yahudiler, «Bu adam yememiz için bedenini bize nasıl verebilir?» diyerek birbirleriyle çekişmeye başladılar.
  52. İsa onlara şöyle dedi: «Size doğrusunu söyleyeyim, İnsanoğlunun bedenini yiyip kanını içmedikçe, sizde yaşam olmaz.
  53. Bedenimi yiyenin, kanımı içenin sonsuz yaşamı vardır ve ben onu son günde dirilteceğim.
  54. Çünkü bedenim gerçek yiyecek, kanım gerçek içecektir.
  55. Bedenimi yiyip kanımı içen bende yaşar, ben de onda.
  56. Yaşayan Baba beni gönderdiği ve ben Babanın aracılığıyla yaşadığım gibi, bedenimi yiyen de benim aracılığımla yaşayacak.
  57. İşte gökten inmiş olan ekmek budur. Atalarınızın yedikleri man gibi değildir. Atalarınız öldüler. Oysa bu ekmeği yiyen sonsuza dek yaşar.»
  58. İsa bu sözleri Kefarnahumda havrada öğretirken söyledi.
  59. Öğrencilerinin birçoğu bunu işitince, «Bu söz çok çetin, kim kabul edebilir?» dediler.
  60. Öğrencilerinin buna karşı söylendiğini anlayan İsa, «Bu sizi şaşırtıyor mu?» dedi.
  61. «Ya İnsanoğlunun önceden bulunduğu yere yükseldiğini görürseniz…?
  62. Yaşam veren Ruhtur. Beden bir yarar sağlamaz. Sizlere söylediğim sözler ruhtur, yaşamdır.
  63. Yine de aranızda iman etmeyenler var.» İsa iman etmeyenlerin ve kendisine ihanet edecek kişinin kim olduğunu baştan beri biliyordu.
  64. «Sizlere, ‹Babanın bana yöneltmediği hiç kimse bana gelemez› dememin nedeni budur» dedi.
  65. Bunun üzerine öğrencilerinin birçoğu geri döndüler, artık Onunla dolaşmaz oldular.
  66. İsa o zaman Onikilere, «Siz de mi ayrılmak istiyorsunuz?» diye sordu.
  67. Simun Petrus şu yanıtı verdi: «Rab, biz kime gidelim? Sonsuz yaşamın sözleri sendedir.
  68. İman ediyor ve biliyoruz ki, sen Tanrının Kutsalısın.»
  69. İsa onlara şu karşılığı verdi: «Siz Onikileri seçen ben değil miyim? Buna karşın içinizden biri iblistir.»
  70. Simun İskariot'un oğlu Yahuda'dan söz ediyordu. Çünkü Yahuda Onikiler'den biri olduğu halde İsa'ya ihanet edecekti.

Постоянная ссылка на эту страницу bibleonline.ru/bible/tur/43/06/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2017